skip to Main Content
Gedoe?!

Vandaag moet ik echt boodschappen doen. We hebben niets meer in huis om avondeten van te maken. Het was gisteren en eergisteren al kliekjesdag en ook de vriezer is behoorlijk leeg. Maar boodschappen doen met een baby en een peuter is zo’n… gedoe!

Wanneer moet ik dat doen?

Gelijk na het ontbijt? Dan moet mijn baby weer slapen. Direct na het tussendoortje? Ja, maar dan moet mijn baby niet te lang slapen, want na de lunch gaat mijn peuter naar bed. En als zij wakker wordt, is er hooguit nog tijd voor een gezamenlijk tussendoortje en dan gaat mijn baby weer naar bed. Hun ritmes zijn niet echt lekker ingericht zoals voor mij handig zou zijn…

Wat maakte ik toch een drama van boodschappen doen…

Hoe moet ik dat doen?

Wat een gedoe

Ga ik lopen? Dan duurt het allemaal zo lang, maar dan kan de jongste wel slapen in de wandelwagen. Maar je kunt ook niet zo veel meenemen en dan moet ik over twee dagen weer. Of ga ik met de auto? Goed, ik ga maar gewoon. Baby haar jas aan en in de maxicosi. Peuter roepen, haar jas aan en schoenen aan. Mama ook jas en schoenen aan. Tas pakken en alles erin dat we nodig zouden kunnen hebben. Eindelijk kunnen baby, peuter en mama de auto in. Daar gaan we…

Bij de supermarkt allemaal de auto weer uit, de maxicosi op het winkelwagentje, in de gaten of mijn peuter haar handjes op haar rug houdt en niet in andere gangpaden verdwijnt terwijl ik mijn boodschappen verzamel. Dan kunnen we eindelijk naar de rij bij de kassa. Daarna til ik het hele spul (plus de boodschappen) weer in de auto en rijd ik naar huis, waar ongetwijfeld het één of andere kind wil slapen/eten/knuffelen terwijl de boodschappen de koelkast in moeten.

Wat een gedoe

Als ik me dit nu weer voor de geest haal, snap ik het niet. Wat maakte ik een toch drama van boodschappen doen… Maar toen mijn tweede dochter net geboren was, zag ik het wel zo. Nu is boodschappen doen leuk en ontspannen.

Door mijn coach zag ik dat ik niet lekker in mijn vel zat en werd ik me bewust van mijn gedoe-spook (uit het boek Spoken bestaan). Ik leerde hoe ik hiermee om kon gaan en sindsdien steekt hij veel minder vaak de kop op. En als hij voorbij komt, herken ik hem en probeer ik er anders naar te kijken. Vaak lukt dat, en blijkt het helemaal geen gedoe.

Dat mijn gedoe-spook af en toe nog steeds de kop opsteekt, zie je in mijn videoblog Gedoe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top