skip to Main Content
Waarom Ruimen Kinderen Nou Nooit Eens Op?

Iedereen die één of meer kinderen heeft, heeft wel eens gezeur over opruimen. Kinderen hebben er lang niet altijd zin in, je moet het vaak meerdere keren vragen voor ze luisteren (als ze al luisteren) en ze zijn ook snel weer afgeleid. En dus vraag je het nóg eens, of verzucht je zoiets als ‘waarom moet ik toch altijd…” of “kunnen jullie nou nooit eens…”. En soms word je boos, dreig je dat ze iets anders niet mogen als ze nu niet snel gaan opruimen. Of zet je ze op de gang.

Kinderen maken nu eenmaal rommel en hen leren opruimen hoort er nu eenmaal bij. De manier waarop ouders dat doen, verschilt sterk en niet elke manier is even effectief. Maar… snappen we eigenlijk wel waaróm kinderen hun speelgoed nooit opruimen? En zou dat inzicht misschien al een deel van het probleem kunnen oplossen?

Jong geleerd…

Hoe jonger een kind leert opruimen, hoe makkelijker het gaat en hoe normaler het wordt. Daar profiteert het kind van, want hij/zij ziet opruimen als iets wat erbij hoort. Net als haren wassen, tanden poetsen, naar het toilet gaan en zelf je brood smeren. Voor al deze activiteiten geldt: het kost wat tijd en moeite om het je kind te leren, maar daarna gaat het vanzelf. En de ouders profiteren daar ook van, want als het op enig moment vanzelf gaat, scheelt dat heel veel gemopper, gezeur en geruzie.

Maar waarom is het bij opruimen vaak anders dan bij haren wassen, tanden poetsen, naar het toilet gaan en zelf je brood smeren? Aan opruimen kleeft vaak zo’n negatieve lading. Het blijft vaak een strijd, het wordt geen automatisme zoals die andere activiteiten. Ik leer ouders waarom dat is, én hoe ze dat kunnen veranderen.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top