Stop met uitstellen

Draai het eens om: oh, dat kan ik nu gelijk wel even doen. Door makkelijker over bepaalde klussen te denken, krijg je veel meer gedaan. We hebben de neiging een klus veel groter te maken dan hij is. Daardoor zien we er nog meer tegenop en wordt de drempel om eraan te beginnen groter en groter. En de klus zelf wordt soms ook groter en groter, waardoor de drempel ook weer hoger wordt. Denk maar aan opruimen: als je niets doet, wordt de chaos steeds groter.

Maar terwijl jij blijft uitstellen, blijft de klus wel malen in je hoofd. Het moet toch een keer gebeuren en dat weet je dondersgoed. En vaak geeft het uitstellen je een rotgevoel: je neemt het jezelf kwalijk dat je het nog steeds niet gedaan hebt en baalt ervan. Daar heb je helemaal niets aan en het veranderd niets.

Mijn ervaring

Twee weken geleden werden mijn man en kinderen ziek en afgelopen week ben ik ziek geweest. Ik heb veel profijt gehad van mijn anti-uitstelgedrag. Er lag namelijk bijna geen vuile was, ik had boodschappen gedaan voor een hele week, ik had mijn werk voor komende week al voorbereid. Mijn man, die nog steeds niet helemaal fit was, moest voor mij en de kinderen zorgen toen ik ziek werd. Daarnaast nam hij tijd om zelf te herstellen en deed hij de hoogstnodige dingen in huis: koken, de vaatwasser in- en uitruimen en af en toe stofzuigen. Verder hoefde hij ook niets te doen, omdat alles op orde was toen we ziek werden. Natuurlijk liggen de wasmanden nu vol en moeten de badkamer en de wc een beurt, maar anders had hij dat afgelopen week ook nog moeten doen.

Gewoon doen

Zo zie je maar: stop met uitstellen en ga ‘gewoon doen’. Als je nu even tijd hebt, kun je al heel wat doen. Een kamer stofzuigen, wat opruimen, schone was opvouwen, vaak kost het niet meer dan tien minuten en het geeft een supergoed gevoel als het gebeurd is. Daar hoef je niet meer tegenaan te hikken!